Even voorstellen

Ik ben An Meertens-Fikkers, geboren in 1957, gehuwd en inmiddels oma. Ik houd van schrijven, lezen, zingen en reizen.

Schrijven doe ik al meer dan 20 jaar beroepsmatig; o.a. rapportages voorbereiden en redigeren als secretaresse voor arbeidsdeskundigen en als redacteur van een personeelsblad. In 2008 heb ik de hbo-opleiding Schriftelijke Communicatie en Redactie afgerond.

Na mijn pensionering ben ik mij helemaal gaan richten op het interviewen van mensen die hun levensverhaal willen vastleggen en die verhalen dan uitwerken tot een document dat voor henzelf en (of) hun familie een blijvende herinnering is.

De vorm waarin ik schrijf is die van de ik-vorm van de verteller, waardoor het resultaat leest als een autobiografie, zowel voor de verteller als voor de lezer.

Want: "Het mooiste dat je jezelf en je (klein)kinderen kunt geven, is jouw levensverhaal."

Stukjes uit mijn eigen levensverhaal:

..... Mijn vader vertelde me dat hij de middag na mijn geboorte naar het bodehuis moest om een pakje weg te brengen. Het bodehuis, een plaats waar vrachten onder de vervoerders werden verdeeld, lag achter het veemarktterrein en hij kende de weg normaal gesproken op zijn duimpje. Maar in de consternatie van zijn jonge vaderschap was hij letterlijk helemaal van de wijs en hij fietste volkomen de verkeerde kant op…….

….. Van mijn oma heb ik als vroege herinnering dat ze zo streng kon kijken. Als kind van een jaar of vier zat ik ooit op de hoge stoep aan de zijkant van haar huis te spelen met een paar oude kopjes en schoteltjes. Daarbij viel een kopje op de stoep kapot, maar ik was bang om dat aan oma te vertellen. Ik schijn daar wat op gevonden te hebben want Ik liep met de scherven naar binnen en zei tegen oma: “Koppie broken, nou moei lach’n!” Daar kon zelfs oma’s strengheid niet tegenop en ze barstte in lachen uit….